Naar de inhoud

Hayway

Actualiteit

Wat is de gemiddelde grootte van een slaapkamer en hoe kies je de juiste?

De Franse regelgeving stelt geen minimale oppervlakte vast voor elke slaapkamer in een woning, in tegenstelling tot wat veel huurders of kopers denken.…

Chambre de taille moyenne d'environ 12 m² avec lit deux places, parquet en chêne et décoration minimaliste dans un appartement moderne

De Franse regelgeving stelt geen minimale oppervlakte vast voor elke slaapkamer in een woning, in tegenstelling tot wat veel huurders en kopers denken. Het besluit over fatsoenlijke huisvesting vereist dat minstens één hoofdvertrek 9 m² groot is met een plafondhoogte van 2,20 m, of een bewoonbaar volume van 20 m³ heeft. Dit onderscheid verandert hoe je plattegronden leest en een slaapkamer kiest, of je nu koopt, huurt of bouwt.

Bewoonbare oppervlakte van een slaapkamer onder een schuin dak: een berekening die misleidt

Onder het dak komt de vloeroppervlakte van een slaapkamer niet overeen met de werkelijk bewoonbare oppervlakte. Delen met een hoogte van minder dan 1,80 m worden niet meegerekend in de bewoonbare oppervlakte. Een kamer die op papier 14 m² vloeroppervlakte heeft, kan dus onder de 9 m² bruikbare oppervlakte uitkomen zodra de lage delen ervan worden afgetrokken.

Om een slaapkamer onder een schuin dak correct te beoordelen, meet je alleen het gedeelte waar de hoogte meer dan 1,80 m bedraagt. Die oppervlakte bepaalt of de kamer aan de minimumnorm voldoet en vooral of er zonder problemen een tweepersoonsbed, een nachtkastje en voldoende loopruimte in passen.

Een uitgebreid artikel over de gemiddelde grootte van een slaapkamer vermeldt dat standaardafmetingen doorgaans rond de 9 tot 12 m² liggen voor een eenpersoonskamer en 12 tot 16 m² voor een ouderslaapkamer. Onder het dak gelden deze richtlijnen alleen voor de werkelijke bewoonbare oppervlakte, niet voor de vloeroppervlakte.

Interieurontwerper meet met een rolmaat de afmetingen van een lege slaapkamer in een Haussmanniaans appartement

Slaapkamer in een gedeelde woning met een individueel huurcontract: de grens van 9 m² per privéruimte

Bij een klassieke gedeelde woning met één gezamenlijk huurcontract geldt de norm voor fatsoenlijke huisvesting voor de hele woning. De situatie verandert ingrijpend wanneer elke huisgenoot een individueel huurcontract ondertekent. De wet vereist dan minstens 9 m² en 20 m³ per privéruimte.

Dit onderscheid heeft een directe invloed op de huurmarkt. Een verhuurder die een appartement opdeelt in afzonderlijk verhuurde kamers, moet ervoor zorgen dat elke kamer aan beide minimumeisen voldoet. Voor huurders wordt het controleren van de plafondhoogte en de exacte oppervlakte van hun kamer een belangrijke stap vóór het ondertekenen van het contract.

Wat je moet controleren voordat je een individuele kamer huurt

  • De bewoonbare oppervlakte is groter dan 9 m² (delen met een hoogte van minder dan 1,80 m niet meegerekend) en het volume bedraagt minstens 20 m³
  • In het huurcontract staat welk type overeenkomst het betreft (individueel of gezamenlijk huurcontract), omdat de verplichtingen van de verhuurder verschillen
  • De kamer heeft een raam dat uitkomt op de buitenlucht en toegang tot gedeelde of privé-sanitairvoorzieningen

Door de twee regelingen niet met elkaar te verwarren, voorkom je dat je terechtkomt in een kamer die volgens de wet technisch gezien niet aan de minimumnormen voldoet, ook al lijkt ze op het eerste gezicht bewoonbaar.

Slaapkameroppervlakte en bedkeuze: de benodigde loopruimte

De meeste gidsen adviseren minstens 60 cm loopruimte rondom het bed. Dat is een absoluut minimum. Een vrije ruimte van 70 cm aan weerszijden van het bed maakt het mogelijk om het bed op te maken en bij de nachtkastjes te komen zonder je in allerlei bochten te wringen.

Voor een tweepersoonsslaapkamer zijn de meeste bronnen het eens over een comfortabele oppervlakte van 12 tot 14 m². De breedte van de kamer is net zo belangrijk als de totale oppervlakte: in een langwerpige slaapkamer van 12 m² (2,50 m breed) is het lastig om een bed van 160 cm breed te plaatsen en tegelijk voldoende ruimte aan de zijkanten over te houden.

De invloed van opbergruimte op de bruikbare oppervlakte

Voor een kledingkast met draaideuren is ongeveer 90 cm vrije ruimte ervoor nodig om de deuren te openen. Bij een L-vormige inloopkast of een kast met schuifdeuren is die ruimte niet nodig, waardoor er meer vloeroppervlakte overblijft om te bewegen. De keuze van de opbergruimte bepaalt mede wat de minimale bruikbare oppervlakte van een slaapkamer is, net als de keuze van het bed.

In een kamer van 9 tot 10 m² blijft een bed van 140 cm breed in combinatie met een kast met schuifdeuren praktisch. Een bed van 160 cm breed in dezelfde ruimte betekent dat je moet afzien van een klassieke kledingkast of de loopruimte moet verkleinen tot onder het comfortabele minimum.

Slim ingerichte kleine slaapkamer van 9 m² met hoogslaper met geïntegreerde opbergruimte, zwevend bureau en berkenhouten planken in een stadsstudio

Fatsoenlijke huisvesting: oppervlakte is niet alles

Een ruime slaapkamer garandeert niet dat de woning juridisch gezien aan de normen voor fatsoenlijke huisvesting voldoet. Die normen omvatten ook fysieke veiligheid (conforme elektrische en gasinstallaties), sanitaire voorzieningen en sinds 1 januari 2025 een energieprestatie-eis waardoor woningen met energielabel G niet meer verhuurd mogen worden.

Voor huurders is het controleren van de grootte van hun slaapkamer een eerste stap. Door deze informatie te combineren met het energieprestatiecertificaat en de staat van de voorzieningen, krijg je een volledig beeld van de woning. Een verhuurder die een individuele kamer met een apart huurcontract verhuurt, moet voor elke privéruimte aan al deze criteria voldoen, niet alleen aan de oppervlakte-eis.

Ouderslaapkamer, kinderkamer of kantoor: stem de oppervlakte af op het beoogde gebruik

Bij het bepalen van de grootte van een slaapkamer kun je het beste uitgaan van het beoogde gebruik in plaats van een theoretisch gemiddelde.

  • Een ouderslaapkamer met een bed van 160 of 180 cm, twee nachtkastjes en een kledingkast heeft minstens 12 m² bewoonbare oppervlakte nodig om praktisch te blijven, en meer als er ook een leeshoek of een voedingsstoel komt
  • Een kinderkamer van 9 tot 10 m² is groot genoeg voor een eenpersoonsbed en een bureau, mits je kiest voor hoge opbergmeubels en een ingebouwde kast
  • Een multifunctionele kamer (kantoor en logeerkamer) is vanaf 10 m² praktisch met een slaapbank of een opklapbed, maar een minimale breedte van 2,80 m blijft de belangrijkste beperkende factor

Begin met de gewenste indeling en bepaal op basis daarvan de benodigde oppervlakte, in plaats van andersom. Zo voorkom je onaangename verrassingen bij de verhuizing. Teken de meubels op schaal in op de plattegrond en houd rekening met de ruimte die deuren nodig hebben en met loopruimtes van 60 tot 70 cm. Dat blijft de betrouwbaarste manier om te controleren of een slaapkamer geschikt is voordat je je ergens aan verbindt.

Wat is de gemiddelde grootte van een slaapkamer en hoe kies je de juiste?